Blog tematyczny

Testosteron, insulinooporność i cukrzyca typu 2

NordicTRT4 min6 września 2026

Udostępnij

Treść edukacyjna, nie porada medyczna. Decyzje o badaniach i leczeniu podejmuje się z lekarzem.

Na tej stronie (8)
  1. Związek działa w obie strony
  2. Jak często niski testosteron występuje w cukrzycy typu 2?
  3. Dowody z badań kontrolowanych
  4. Dane z rejestru
  5. Co to oznacza dla Ciebie?
  6. Jak to się mierzy
  7. Pierwszy krok
  8. Pytania i odpowiedzi

Związek działa w obie strony

Niski testosteron i insulinooporność często idą w parze. Mężczyźni z otyłością brzuszną, zespołem metabolicznym lub cukrzycą typu 2 częściej mają niskie wartości, a mężczyźni z niskim testosteronem są bardziej narażeni na późniejszy rozwój cukrzycy. Zależność działa prawdopodobnie w obie strony. Tkanka tłuszczowa przekształca testosteron w estrogen i wysyła sygnały, które osłabiają sterowanie jądrami przez mózg. Z kolei testosteron współdecyduje o tym, ile organizm ma mięśni i ile tłuszczu brzusznego, a więc o tym, jak dobrze radzi sobie z cukrem.

Pytanie kliniczne nie brzmi więc, czy istnieje związek. Istnieje. Pytanie brzmi, czy leczenie hormonu zmienia chorobę metaboliczną.

Jak często niski testosteron występuje w cukrzycy typu 2?

Dhindsa i współpracownicy (JCEM, 2004) zbadali mężczyzn z cukrzycą typu 2 i stwierdzili, że mniej więcej co trzeci miał hipogonadyzm, przeważnie z niskim LH i FSH. Oznacza to, że słaby był sygnał z mózgu, a nie że jądra były chore. Inne zestawienia podają inne liczby, bo progi są różne. Dlaczego częstość zależy od kryteriów, wyjaśniamy w uwadze do badania EMAS.

Dowody z badań kontrolowanych

W późniejszym badaniu kontrolowanym placebo (Dhindsa i in., Diabetes Care 2016) uczestniczyło 94 mężczyzn z cukrzycą typu 2. 44 z nich miało hipogonadyzm hipogonadotropowy i zostało losowo przydzielonych do testosteronu lub placebo. Po 24 tygodniach wrażliwość na insulinę, mierzona klamrą euglikemiczną, wzrosła w grupie testosteronu o 32%. Tkanka tłuszczowa podskórna zmniejszyła się o około 3,3 kg, a beztłuszczowa masa ciała wzrosła o około 3,4 kg, natomiast tłuszcz trzewny i wątrobowy się nie zmienił. Badanie było małe i krótkie, więc pokazuje raczej mechanizm niż efekt długoterminowy.

T4DM (Wittert i in., Lancet Diabetes & Endocrinology 2021) to największe badanie w tej dziedzinie. 1007 mężczyzn w wieku 50–74 lat z obwodem talii co najmniej 95 cm, testosteronem całkowitym nie wyższym niż 14 nmol/l oraz nieprawidłową tolerancją glukozy lub świeżo rozpoznaną cukrzycą typu 2 wzięło udział w programie zmiany stylu życia. Następnie losowo przydzielono ich na dwa lata do zastrzyków z undekanianu testosteronu lub placebo. Po dwóch latach w teście obciążenia glukozą cukrzycę typu 2 miało 12% w grupie testosteronu wobec 21% w grupie placebo (ryzyko względne 0,59). Efekt pojawił się niezależnie od programu stylu życia i nie zależał od wyjściowego poziomu testosteronu. Pełne omówienie znajdziesz na stronie badania T4DM.

Dane z rejestru

Haider i współpracownicy (Diabetes, Obesity and Metabolism 2020) obserwowali w rejestrze 356 mężczyzn z cukrzycą typu 2 i testosteronem całkowitym nie wyższym niż 12,1 nmol/l przez okres do jedenastu lat. Wśród leczonych 34,3% uzyskało remisję cukrzycy, podczas gdy w grupie porównawczej wartości rosły. Rejestr nie jest badaniem z randomizacją. Leczeni i nieleczeni mogli różnić się także w innych aspektach, więc liczby pokazują związek, a nie dowód.

Co to oznacza dla Ciebie?

Testosteron nie zastępuje zdrowego stylu życia. W T4DM wszyscy uczestnicy mieli program stylu życia i właśnie to czyni wynik wiarygodnym. Utrata masy ciała, ruch i sen same w sobie podnoszą testosteron u wielu mężczyzn z nadwagą. Leczenie wchodzi w grę tylko przy objawowym niedoborze i zawsze we współpracy z lekarzem.

Zastrzeżenia są realne. W T4DM 22% w grupie testosteronu miało hematokryt powyżej 54% wobec 1% na placebo, a badanie nie miało mocy do oceny zdarzeń sercowo-naczyniowych. Dlatego przy rozpoczęciu leczenia trzeba kontrolować hematokryt i PSA.

Jak to się mierzy

Amerykańskie Towarzystwo Diabetologiczne (ADA) zaleca w swoich Standards of Care pomiar porannego testosteronu u mężczyzn z cukrzycą, którzy mają objawy lub oznaki niskiego testosteronu. Endocrine Society (Bhasin i in., JCEM 2018) zaleca poranną próbkę na czczo, powtórzoną w celu potwierdzenia niskiego wyniku. Zbadaj testosteron całkowity, SHBG oraz najlepiej LH i FSH w tej samej próbce.

Pierwszy krok

Jeśli należysz do jednej z istotnych grup i obawiasz się, że niski testosteron może być czynnikiem współprzyczynowym, badanie przesiewowe może być jedną z opcji. Porozmawiaj ze swoim lekarzem o możliwościach. Jeśli chcesz szybko działać przez prywatną klinikę, możesz wykonać bezpłatny test AMS na tej stronie lub, jeśli przebywasz w Danii, zamówić badanie krwi.

Pytania i odpowiedzi

Czy niski testosteron jest częsty w cukrzycy typu 2?

Tak. Badania wykazały niski testosteron u około jednej trzeciej mężczyzn z cukrzycą typu 2, często jako wzorzec wtórny związany z nadwagą.

Czy leczenie testosteronem może zapobiec cukrzycy?

W badaniu T4DM testosteron dodany do programu zmiany stylu życia zmniejszył odsetek mężczyzn, u których rozwinęła się cukrzyca typu 2, w porównaniu z samym stylem życia. Nie jest zarejestrowany w tym celu.

Co pomaga w pierwszej kolejności?

Redukcja masy ciała, ruch i lepszy sen mogą podnieść testosteron i poprawić wrażliwość na insulinę. Decyzja o leczeniu jest indywidualna i podejmowana z lekarzem.

Udostępnij