← Wszystkie badania
Diabetes, Obesity and Metabolism · 2020Cukrzyca i metabolizm

Remisja cukrzycy typu 2 po długotrwałym leczeniu testosteronem

Haider i in. obserwowali mężczyzn z cukrzycą typu 2 i hipogonadyzmem w długiej terapii testosteronem.

Haider K. S., Haider A., Saad F. et al.Otwórz publikację DOI: 10.1111/dom.14122

Design

Rejestr z praktyki klinicznej

Prospektywne, 11 lat obserwacji

Participants

356 men

Cukrzyca typu 2 i testosteron całkowity < 350 ng/dl

Treatment

Testosteron o przedłużonym działaniu

178 leczonych · 178 nieleczonych w grupie porównawczej

Główny punkt końcowy

34,3% remisji

0% w grupie nieleczonej

Strukturalne streszczenie

Metoda

Haider i in. obserwowali mężczyzn z cukrzycą typu 2 i hipogonadyzmem w długiej terapii testosteronem.

Wynik

Część mężczyzn osiągnęła remisję cukrzycy w obserwacji. Talia i masa spadały w tej samej obserwacji.

Co zabrać ze sobą

1 000 mg co dwanaście tygodni — historycznie skromna dawka — i tak szło za 34,3 % pełnej remisji cukrzycy i postępem HbA1c, którego grupa nieleczona nigdy nie osiągnęła.

Dlaczego to ma znaczenie

U mężczyzn z niskim testosteronem i cukrzycą typu 2 34,3% leczonych osiągnęło pełną remisję cukrzycy w ciągu do 11 lat — 0% w grupie nieleczonej.

Study design

Jedenaście lat, dwie równoległe grupy

Rejestr śledził tych samych mężczyzn rok po roku w zwykłej praktyce klinicznej, a nie w protokole badania. To zarówno jego siła, czyli długość i realizm, jak i główne ograniczenie.

Grupa A · leczeni

178 men

Przez cały okres obserwacji otrzymywali przepisaną przez lekarza terapię testosteronem o przedłużonym działaniu, obok standardowego leczenia cukrzycy.

Grupa B · nieleczeni

178 men

Odmówili leczenia testosteronem i kontynuowali wyłącznie standardowe leczenie cukrzycy. Stanowią grupę porównawczą dla każdego wyniku poniżej.

Kryteria włączenia

Obie choroby jednocześnie

Cukrzyca typu 2 wraz z testosteronem całkowitym poniżej 350 ng/dl (12,1 nmol/l): niedobór potwierdzony pomiarem, a nie tylko objawami.

Kontrola glikemii

Glukoza na czczo, HbA1c, insulina na czczo

Skład ciała

Masa ciała i obwód talii

Lipids

Rejestrowane przez cały okres obserwacji

Comparison

Nieleczeni mężczyźni w tym samym rejestrze

Wyniki kliniczne po 11 latach

Każda liczba poniżej pochodzi z opublikowanej pracy. Sens nadaje im grupa porównawcza: ta sama klinika, ta sama choroba, ten sam okres, bez testosteronu.

Pełna remisja cukrzycy

34.3%

Pełna remisja cukrzycy typu 2 wśród leczonych mężczyzn.

Prawidłowa regulacja glikemii

46.6%

Osiągnęli prawidłową regulację glikemii w czasie obserwacji.

Remisje bez leczenia

0%

W nieleczonej grupie porównawczej nie odnotowano ani jednej remisji.

Osiągnięcie celu HbA1c wśród leczonych mężczyzn

HbA1c ≤ 47,5 mmol/mol (6,5%)83%

83% leczonych mężczyzn

HbA1c ≤ 53 mmol/mol (7%)90%

90% leczonych mężczyzn

Leczeni a nieleczeni

Leczeni (n = 178)Nieleczeni (n = 178)
Pełna remisja cukrzycy34.3%Nie odnotowano
Prawidłowa regulacja glikemii46.6%Nie odnotowano
HbA1c ≤ 6,5% (47,5 mmol/mol)83%Not reached
HbA1c ≤ 7% (53 mmol/mol)90%Not reached
Masa ciała, glikemia i lipidyStopniowa poprawaBrak porównywalnej poprawy

Praca podaje kierunek i istotność corocznego spadku glukozy na czczo, HbA1c i insuliny na czczo, ale ta strona nie pokazuje krzywej rok po roku, ponieważ wartości roczne nie zostały opublikowane w formie, którą możemy dokładnie zacytować. Słupki powyżej zawierają tylko liczby podane w pracy.

Możliwe mechanizmy omawiane w literaturze

Rejestr pokazuje związek; nie mierzy mechanizmu. Poniżej opisujemy szlaki opisane w literaturze cytowanej w serwisie, jako wyjaśnienie, a nie wyniki tego badania.

Wrażliwość na insulinę

W osobnym badaniu kontrolowanym placebo z bezpośrednim pomiarem metodą klamry wychwyt glukozy stymulowany insuliną poprawił się o około 32% u mężczyzn z cukrzycą typu 2 i hipogonadyzmem hipogonadotropowym.

Dhindsa et al., Diabetes Care, 2016

Masa tłuszczowa i aromatyzacja

Testosteron przy wyższej ekspozycji zmniejsza masę tłuszczową, a tkanka tłuszczowa z kolei przekształca testosteron w procesie aromatyzacji. To mechanizm proponowany w szerszej literaturze, a nie wynik tego badania.

Bhasin et al., dose-response trials

Zapobieganie, a nie tylko remisja

W dwuletnim badaniu randomizowanym z udziałem 1007 mężczyzn testosteron wraz z programem zmiany stylu życia zmniejszył częstość nowych zachorowań na cukrzycę typu 2 w porównaniu z samym programem.

Wittert et al. (T4DM), Lancet Diabetes & Endocrinology, 2021

Interpretacja kliniczna

Jaką wagę przypisać temu badaniu?

Był to rejestr obserwacyjny, a nie badanie randomizowane. Mężczyźni, którzy wybrali leczenie, mogą różnić się od pozostałych motywacją, zaangażowaniem w opiekę nad sobą lub w sposób, którego nikt nie zarejestrował. Długość obserwacji nie usuwa tej możliwości.

Długość daje trwałość. Jedenaście lat sprawia, że czysto krótkotrwały efekt jest mniej prawdopodobny, a poprawa narastała stopniowo, a nie była wczesnym skokiem z późniejszym dryfem. W grupie nieleczonej w żadnym momencie nie wystąpiła remisja.

Uczciwe podsumowanie jest więc wąskie, ale ważne: u mężczyzn z obiema chorobami leczenie niedoboru hormonu wiązało się z trwałą poprawą choroby metabolicznej. To temat do rozmowy z lekarzem, a nie powód, by traktować oba problemy jako niezwiązane.

Twoje własne wyniki

Sprawdź, gdzie jesteś na tej krzywej.

Każda liczba na tej stronie opisuje mężczyzn, u których faktycznie zmierzono testosteron i kontrolę glikemii. Jedynym sposobem, by sprawdzić, czy cokolwiek z tego dotyczy Ciebie, jest zmierzenie własnych wartości.

  • Testosteron całkowity i SHBG metodą LC-MS/MS
  • HbA1c do oceny kontroli glikemii
  • Hematokryt jako wyjściowy marker bezpieczeństwa
  • Oestradiol, LH, FSH and vitamin B12 in the same draw